Ongekend_talent.png

Wat zijn jouw ongekende kwaliteiten?

Elke dag zijn we bezig met de ontwikkeling van kinderen. Met onze eigen ontwikkeling. We stellen doelen, we geven elkaar feedback en onszelf. We leren hoe we dat op een constructieve en opbouwende manier kunnen doen met elkaar. En dat alles kan bijdragen bij aan persoonlijke groei.

Dat kan heel mooi zijn en ik wil je in dit blog meenemen naar een andere mogelijke kijk. Want feedback wordt vaak vanuit het perspectief van de ander gegeven. Vanuit de realiteit, het wereldbeeld van de ander. Vanuit zo zou het moeten of zo zou het beter zijn.

Al vanaf dat ik een jong meisje was kreeg ik de feedback dat ik te langzaam was. Op school werd ik soms door kinderen nagepraat omdat ik misschien wat lijzig praatte. Op de Pabo stond er regelmatig in mijn lesevaluaties dat mijn tempo wel wat omhoog mocht en ook in het laatste jaar dat ik voor de klas stond, kreeg ik deze feedback weer. Ik heb al die jaren zo mijn best gedaan mijn tempo te verhogen. Het ging wel echt steeds beter, naarmate ik meer ervaring kreeg, dacht ik. Maar toch zelfs na 15 jaar voor de klas dezelfde feedback. Dan is er óf iets mis met mij óf het hoort gewoon bij mij. Ik kies voor het laatste. Ik wil niet meer tegen mijn natuur in hoeven gaan. En wat nou, als dit juist mijn grootste kracht is. Mijn rustige tempo. Niet gejaagd, met oog voor detail, met aandacht voor mijn omgeving. En als ik ga versnellen, waar ga ik dan aan voorbij? Wat merk ik dan niet op? Omwille van wat? In plaats van veranderen wie ik ben, kies ik nu voor een leven dat bij mij past. Ik werk op een school waar mijn werktempo oké is. In mijn werk met leerkrachten is mijn rust juist een bijdrage! Veel kinderen en volwassenen geven aan mijn aanwezigheid prettig te vinden. Juist vanwege mijn rustige aard.

Hoe is dat voor jou? Wat zijn jouw zogenaamde verbeterpunten? En welke kracht zit daar achter? In welke context is dat wat jij altijd moet verbeteren een kracht? En op welke manier zou je die context dichter naar jezelf toe kunnen halen? In de NLP (Neuro Linguistisch Programmeren) noemen ze dit Herkaderen. Iets ouds in een nieuw kader zetten en daarmee een heel andere lading en betekenis geven. Ben je bijvoorbeeld heel precies. Dat is super mooi als je een chirurg zou zijn of een mechanicièn of als je gegevens van de kinderen moet invoeren. Die precisie staat misschien wel in de weg als je tekeningen van de tekenles wil ophangen. Of werk je juist chaotisch en ben je all over the place? Welke kwaliteiten heb jij daarmee in huis? En als je die kunt zien, wat verandert er dan voor jou en je omgeving? Wat voor moois heb jij daarmee te bieden wat jij en jouw, goedbedoelde, meer of minder liefdevolle omgeving nog niet eerder voor mogelijk hebben gehouden?

Ik hoor graag van je terug wat dit bij jou oproept. Wat is jouw oneindige “verkeerde” eigenschap? En op welke manier kun jij deze inzetten als jouw persoonlijke waardevolle kwaliteit?

In de films van Kung Fu Panda komt dit thema in meerdere fragmenten terug. Ter illustratie een van deze fragmenten waarin Tigress erachter komt dat ze nooit zal zijn als haar meester Shifu maar dat ze haar eigen kwaliteiten inzet en daarmee veel meer kracht heeft. 

https://www.youtube.com/watch?v=eqJ8OGB_2G8